کاش می گفتی چرا از عشق وحشت داشتی!یا چرا در سینه ات یک عمر نفرت کاشتی! کاش این نامهربانی سهم چشمانم نبود،ازتو که یک روز قلب مهربانی داشتیگرچه فهمیدی که تنهایی عذابم می دهدبازهم در کنج تنهایی مرابگذاشتی هیچ پرسیدی چرا سر در گریبانی مدام؟باری از این شانه های ناتوان برداشتی؟ گفته بودم بی تو می میرم نکردی اعتناتازه فهمیدم مرا دیوانه می پنداشتی! چون تو را از جان خود هم بیشتر می خواستم،پس مرا مانند مومی نرم دربرداشتی بی تو بارانی ترین احساس هم خشکیده، کاشدر دل من پرچمی از عشق می افراشتی #زهراضیایی + نوشته شده توسط زهرا ضیایی در سه شنبه دوازدهم دی ۱۳۹۶ و ساعت 13:1 |

اولین مرتبه ای بود که اوناز نکرد!وبه صد حیله مرا از سر خود بازنکرد شوق باریدن باران به تن آینه داشتشرم آئینه ولی پنجره را باز نکرداولین مرتبه ای بود که بوسید مرابی پروبال مرا راهی پرواز نکرد مثل یک صاعقه افتاد به جانم چشمشبا نگاهی که مرا ساده برانداز نکرد خنده هایش شب اندوه مرا روشن کردباورم نیست که او شکوه ای آغاز نکرد پشت این خواب رسیدیم به آرامش شببی خیال از همه ی آنچه که ابراز نکرد #زهراضیایی + نوشته شده توسط زهرا ضیایی در سه شنبه دوازدهم دی ۱۳۹۶ و ساعت 13:2 |

در بال وپرمن تب پرواز نماندهحتی خبر از پنجره ای باز نمانده درچشمه ی نوشین وگوارای خیالمتصویر فریبای تو طناز نماندهبا چک چک غم های تو خیس،است نگاهمافسوس ...مرا قدرت ابراز نمانده با خش خش هر برگ تنم زیر قدم هاتدیدی که برایم نفسی باز نمانده دل تنگ ترین دانه ی خوش رنگ انارمدر قلب ترک خورده ی من راز نمانده بارقص گل میخک و آواز چکاوکدیگر هوس نغمه در این ساز نمانده تو ماه منی عاشق روی توام امادر فکر پلنگم تب پرواز نمانده #زهراضیایی پاییز 1396 + نوشته شده توسط زهرا ضیایی در چهارشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۶ و ساعت 6:56 |

دیگر از عاشقی احساس رضایت نکنم" از صدای سخن عشق " حکایت نکنم کاش می شد غم پنهان مرا می دیدیتامگر در تن این شهر ، سرایت نکنمدیگر از فاصله ها سخت به تنگ آمده امکاش می شد که از این لحظه رعایت نکنم حرف چشمان تو رویای همه شاعره هاستتا به کی باید از این درد شکایت نکنم ! عهدکردم که اگر مهر تو از سینه نرفتدیگر از این دل دیوانه حمایت نکنم عاشقی حس قشنگی ست که سرمی طلبدکاش می شد غم این قصه روایت نکنم..... شاید این تلخ ترین بیت غزلهای من استدیگر از عاشقی احساس رضایت نکنم #زهراضیایی + نوشته شده توسط زهرا ضیایی در چهارشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۶ و ساعت 18:14 |

دیر گاهی است در این شهر مرا همدم نیستاین که تنهایی خود را بنویسی، کم نیست جز گل اشک کسی روی لبم بوسه نکاشت!حرمت اشک به اندازه ی یک شبنم نیستشاید امید به وصل تو نباشد امااین که یک لحظه تراخواب نبینم ، غم نیست؟! پشت هر آینه رفتم به تماشای خودمشاعر چشم تو دیگر به خدا آدم نیست دل من مال توتنهاست خیالت راحتغیرتو هیچ کسی بادل من محرم نیست زندگی سوختن و ساختنی یک طرفه استحرف عشقی است که شاید گره اش محکم نیست "بارها گفته ام وبار دگر می گویم "دم از آیینه زدن لایق نامحرم نیست #زهراضیایی + نوشته شده توسط زهرا ضیایی در چهارشنبه بیست و نهم آذر ۱۳۹۶ و ساعت 9:33 |